 Η ανάπτυξη του νομικού πλαισίου για Υ&Α στην Ελλάδα για τον δημόσιο τομέαΤα εργατικά ατυχήματα όταν συμβαίνουν έχουν άμεση επίπτωση στην παραγωγική ικανότητα της επιχείρησης που μεταβάλλει τον ρυθμό παραγωγής της, απομειώνει την εργατική δύναμη του προσωπικού της και ενδεχομένως να της στερεί σε άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Οι παραπάνω επιπτώσεις κινητοποιούν από ότι φαίνεται ισχυρά την εργοδοσία προκειμένου να συζητήσει ή να πεισθεί να συζητήσει για μέτρα προστασίας της υγείας των εργαζομένων σε αυτήν. Λειτουργούν συνεπώς τα εργατικά ατυχήματα σαν αιτία της θέσπισης, εκ των υστέρων, κανόνων και κανονισμών υγιεινής και ασφάλειας. Από την άλλη μεριά, οι επιπτώσεις των εργατικών ατυχημάτων ενδιαφέρουν το ίδιο το κράτος μιας και κάθε εργατικό ατύχημα προκαλεί απώλεια πόρων στην εθνική του οικονομία , αφού καλείται και το κράτος επιδοτώντας, να καλύψει το χρονικό διάστημα απομάκρυνσης από την εργασία του παθόντος και της οικογένειάς του. Τέλος έχουν επίπτωση άμεση στους ίδιους τους εργαζόμενους μιας και οι ίδιοι είναι αυτοί που υφίστανται τόσο τις φυσικές συνέπειες του ατυχήματος αλλά και τις αντίστοιχες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Υπάρχει συνεπώς ένα τριμερές ενδιαφέρον συγκλινόντων λόγων για την θέσπιση μέτρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων. Το ενδιαφέρον αυτό υπήρξε αρχικά έντονα εκδηλωμένο στον ιδιωτικό τομέα της εργασίας-σε αντιδιαστολή με τον δημόσιο τομέα εργασίας- που οδήγησαν το κράτος στην θέσπιση μέτρων υγιεινής και ασφάλειας από τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα. Στον δημόσιο τομέα, τα πρώτα νομοθετήματα θεσπίζονται το 1988, και μετά μια δεκαετία περίπου (1997) συμπληρώνεται το νομοθετικό πλαίσιο για να αρχίσει η συμμετοχή των εργαζομένων στην διαδικασία της διαβούλευσης με την εργοδοσία(διοίκηση νοσοκομείων στην περίπτωση του Υγειονομικού τομέα) για θέματα Υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας. Ο παρακάτω πίνακας προσπαθεί να αποτυπώσει σχηματικά την υπάρχουσα κατάσταση από πλευράς νομοθετημάτων. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |